ตอนหลวงปู่เดินธุดงค์จากทางใต้ขึ้นไปทางเหนือ


ตอน ที่หลวงปู่บอกกับลูกศิษย์ลูกหาทางใต้ว่า จะธุดงค์ไปทางเหนือ ด้วยความเป็นห่วงของลูกศิษย์ลูกหา ต่างคนก็หาของเครื่องกันหนาวมาถวายหลวงปู่เยอะมาก บอกว่าทางเหนือมันหนาว

หลวงปู่บอกว่า วันแรกก็ถือไปหมดของที่คนถวายมา รู้สึกว่าเริ่มหนัก พอวันที่สองเริ่มจะไม่ไหวแล้ว มันหนักมาก

ท่านบอกว่า เห็นไหมของหนัก ถือไปมันก็หนัก จะไปไหนก็ไม่ได้ แล้วข้าพเจ้าถามหลวงปู่ว่า แล้วทำอย่างไรกับของพวกนี้หลวงปู่ ท่านตอบว่า ก็ต้องทิ้งไว้ตรงนั้น ของหนักแบกไปก็เหนื่อยเปล่าๆ

แล้ว เหตุผลนี้แหล่ะมั้ง ตอนท่านเดินทางไปสาธารณรัฐเช็ค ตอนนั้นมีลูกศิษย์ท่านรูปหนึ่ง ชื่อ หลวงพี่อังเดรย์ เป็นคนเช็ค นิมนต์ท่านให้ไปเผยแพร่ธรรมะที่นั่น แล้วจะซื้อที่ดินเพื่อทำสถานที่ปฏิบัติธรรม แต่หลวงปู่หารู้ไม่ว่าเมืองหนาวนั่นมันหนาวเช่นไร ท่านไม่ได้เอาเครื่องกันหนาวไปเลย กลับมาท่านแพ้มากผิวหนังแพ้ความหนาว

หลวงปู่กลับมาเล่าใหญ่เลยว่า หลวงปู่ไม่คิดมาก่อนว่า เมืองหนาวที่ว่ามันหนาว หนาวอย่างไร มันหนาวเข้ากระดูกเลยทีเดียวเชียว…