พลังศรัทธาที่ผู้คนมีกับหลวงปู่


เท่า ที่รู้ๆ กันว่า หลวงปู่ท่านเป็นพระไทยที่ไปอยู่ต่างประเทศ โดยประเทศที่ไม่ได้นับถือศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติด้วย มันยากแค่ไหนไม่ต้องพูดถึง

แต่ผู้คนแห่ แหนมา เพื่อได้มากราบท่าน เยอะเหลือเกิน เคยนำเรื่องนี้ไปบอกให้พ่อแม่ฟัง ว่าจะไปกราบหลวงปู่กันที่ปีนังนะ แต่คนเยอะนะ ตอนนั้นพ่อแม่มาเยี่ยมที่มาเลเซีย เลยพากันขับรถจาก KL ไปกราบท่านที่ปีนังกัน ตอนนั้นที่พักที่วัดยังเป็นกระต๊อบๆ (เรียกไม่ถูก) พอไปถึงก็ให้พ่อแม่พักที่ในกระต๊อบนั่น พวกเราไปถึงบ่ายๆ ก็ยังไม่มีเวลาไปคุยกับหลวงปู่ เลยคิดกันว่างั้นพวกเรา ไปเที่ยวที่เกาะปีนังกันก่อนดีกว่า (ปีนังมีทั้งส่วนที่เป็นแผ่นดิน และ เป็นเกาะ วัดหลวงปู่ตั้งอยู่ตรงที่เป็นแผ่นดิน)

ก็พากันไป กลับมาถึงวัดประมาณ 1-2 ทุ่มได้ แต่คนยังเยอะมากๆๆๆๆๆ (เสียดายอีกแระ ไม่มีภาพประกอบ) ก็ เลยรอไปเรื่อยๆ พ่อกับแม่รอหลวงปู่จนประมาณ สี่หรือห้าทุ่ม คนก็ยังเยอะเต็มศาลา (คือ นั่งกันเต็มศาลาไม่มีที่ว่าง มากันเรื่อยๆ) พ่อกับแม่เลยบอกว่า งั้นเราไปนอนก่อนกันดีกว่า แล้วเช้ามาค่อยมากราบท่าน คุยกับท่าน เพราะพวกเราได้เปรียบพวกเราอยู่ในวัด (ปกติที่วัดที่ปีนังทำวัตรตอนตีสามครึ่ง) ก็เลยบอกว่า งั้นเราตื่นมาตีสามกันดีกว่า

เรา สามคนก็ตื่นมาแต่เช้า เดินมาที่ศาลาอีก โห….. คนยังเต็มศาลาอีก มาจากไหนกันเนี่ยะ…เยอะมากจริงๆ มาแบบไม่ขาดสายเลย บางทียังคิดสงสารธาตุขันธุ์หลวงปู่ ที่ท่านไม่มีเวลาพักผ่อนเลยจริงๆ พักแค่วันละ 1-2 ชั่วโมง

แต่ก็เคยถามท่านนะว่า ท่านนอนพอเหร๋อ ท่านนอนน้อยมาก ท่านบอกว่าถ้าเรานอนในสมาธิลึกนะ แค่วันละครึ่งชั่วโมง ร่างกายก็พักผ่อนพอแล้ว

(ส่วนตัวเนี่ยะ ถ้านอนได้แค่นั้นคง ก่งก๊ง ไปทั้งวันแน่เลย)