2777-พระพุทธเจ้า-lrg-92-buddha_4-jpg

เมื่อเป็นระยะเวลานานพอสมควร น่าจะสักประมาณปี 48 วันนั้นข้าพเจ้ารู้สึกมีอาการเบื่อมาก เรียกว่าเบื่อจนหาคำบรรยายไม่ถูกทีเดียวแหล่ะ จะหาอะไรที่ชอบทำมันก็เบื่อ ขนาดว่านอนมันยังเบื่อ คือ เหมือนกับมันคือ end of the world อย่างไงอย่างนั้น ตอนนั้นก็ไม่รู้จะแก้ไขอย่างไรดี ก็เลยคิดว่าลองนอนๆ ให้มันหลับเผื่อมันจะหายบ้าง (ความรู้สึกเบื่อที่รุนแรงมากๆ) ขนาดจะล้มตัวลงนอนมันยังเบื่อ พอล้มหัวนอนได้สักพักที่เก้าอี้โซฟา ข้างๆ พอเคลิ้มๆ ไปยังไม่หลับเสียทีเดียว สักพักเห็นพระรูปหนึ่งเดินมาหาที่ตรงที่นอนอยู่ แต่ตัวคล้ายๆ พระที่พุทธมณฑณ แต่ในใจมันรู้เลยว่า นั่นคือ พระพุทธเจ้า

MINOLTA DIGITAL CAMERA

ท่านเดินมาหา แล้วท่านก็ถามว่า “เจ้าเบื่อนักเหร๋อ ถ้าเบื่อมากไปกับเราไหม เราจะพาเจ้าไปเอง”

ในใจก็กำลังคิดจะตอบท่านว่า ไป แต่ว่ายังไม่ได้พูดอะไรออกไป ท่านก็บอกมาอีกว่า “ถ้าเจ้าไปกับเรา เจ้าจะไม่เห็นหน้าพ่อแม่เจ้าแล้วนะ เอาอย่างไร” เมื่อข้าพเจ้าได้ยินแบบนั้นข้าพเจ้าบอกท่านไปว่า “งั้นไม่เอาดีกว่าค่ะ”  หลังจากที่ข้าพเจ้าตอบไป ท่านก็หันหน้ากลับเดินลับหายไปเลย

ในใจรู้สึกดีมาก นี่เราได้พบพระพุทธเจ้าจริงๆ เหร๋อเนียะ…. พระพักตร์ท่านเหมือนคนไทยนี่แหล่ะ แต่ไม่ค่อยกล้าดูหน้าท่านชัดๆ แค่นี้ก็ดีใจสุดขีดแล้ว

สาธุ

MINOLTA DIGITAL CAMERA